Tommy Wieringa: Over reizen, vaderschap en literatuur
Tommy Wieringa schrijft over plekken die je niet kent, en over families die niet bij elkaar horen. Zijn boeken voelen groot, maar zijn persoonlijke verhalen zijn klein en herkenbaar. Je leest over reizen door vreemde landen, maar ook over de stille momenten thuis met je kind.
In dit portret kijken we naar hoe reizen, vaderschap en literatuur in zijn werk samenkomen.
We doen dat zonder ingewikkelde taal, gewoon helder en rechttoe rechtaan. Zo ontdek je wat zijn werk bijzonder maakt en hoe je zelf meer uit zijn boeken kunt halen.
Tommy Wieringa: wie is hij en waarom lees je hem?
Tommy Wieringa (1967) is een Nederlandse schrijver. Hij groeide op in een streng gelovig gezin en verliet die wereld als tiener.
Die achtergrond hoor je soms zacht terug in zijn verhalen: over zoeken, twijfelen en opnieuw beginnen.
Zijn doorbraak kwam met Joe Speedboot (2005), een energieke roman over vriendschap en eigenzinnige helden. Later schreef hij De heilige Antonio (2011) en Dit zijn de namen (2012), waarmee hij de Libris Literatuur Prijs won. In 2023 verscheen De tweede man, een intieme roman over vaderschap en kwetsbaarheid.
Wieringa reist graag en schrijft daarnaast essays en reisverhalen. Je merkt dat aan de manier waarop hij locaties beschrijft: hij kijkt scherp, maar met warmte. Zijn stijl is toegankelijk, met beelden die blijven plakken. Hij vermijd jargon en laat personen gewoon menselijk zijn.
Daardoor voelen zijn romans groot, maar blijven ze dichtbij. Wie houdt van literatuur die reist én thuiskomt, vindt bij hem een fijne leespartner.
Reizen als motor: hoe het de literatuur voedt
Reizen is voor Wieringa geen versiering, maar motor. Hij bezoekt plekken die ons iets vertellen over wie we zijn en hoe we leven.
In Dit zijn de namen trekken mensen door een ver land, op zoek naar betekenis. De woestijn wordt dan meer dan decor: het is een plek waar vragen harder klinken en antwoorden zeldzaam zijn. Zo gebruikt hij reizen om thema’s aan te scherpen: hoop, angst, identiteit, thuis. Wie zijn reisverhalen leest, ziet een schrijver die oplet.
Geen lijstjes, maar beelden die blijven. Een hotelkamer die ruikt naar schoonmaakmiddel.
Een grens die open en dicht gaat. Een gesprek dat stilvalt.
Die details maken zijn fictie geloofwaardig. Je voelt de temperatuur, hoort het verkeer, ruikt het eten. Zijn reizen geven zijn personen een lichaam en een plek.
Praktisch voor jou als lezer: let bij het lezen op hoe Wieringa ruimte en tijd gebruikt. Hij schuift traag en snel in één hoofdstuk, net als op reis.
Dat zorgt voor ritme en spanning. Probeer bij een volgend boek eens een landkaart erbij te pakken. Volg de route die de personen afleggen. Je zult zien dat de vaart in de tekst toeneemt.
Vaderschap in zijn werk: kleine woorden, groot gewicht
Vaderschap komt bij Wieringa binnen via kleine momenten. Een vader die zijn kind ’s nachts troost.
Een man die worstelt met wat hij kan geven en wat hij moet loslaten. In De tweede man zie je hoe zorg en twijfel naast elkaar bestaan. Geen drama om het drama, maar een eerlijk portret van een vader die probeert het goed te doen. Wieringa schrijft over vaderschap zonder te moraliseren.
Hij laat zien dat liefde soms onhandig is en dat fouten maken menselijk is. Zijn zinnen zijn helder, zijn beelden zijn concreet.
Je herkent je eigen onzekerheid in zijn personen. Daardoor voelt literatuur niet als iets verhevens, maar als een gesprek aan de keukentafel.
Wil je als lezer meer uit deze thema’s halen? Markeer passages waarin een ouder iets uitlegt aan een kind. Kijk hoe Wieringa dat doet: met weinig woorden, veel gevoel.
Probeer zelf één zin over te schrijven. Welke woorden kiest hij?
Waarom voelt het raak? Zo leer je techniek zonder dat het saai wordt.
Leeswijzers en hulpmiddelen: hoe je zijn werk beter begrijpt
Een leeswijzer helpt je om meer te zien zonder de pret te bederven. Denk aan een compacte gids bij een roman, zoals die over Ilja Leonard Pfeijffer en zijn romans, met uitleg over thema’s, personen en structuur.
Of een leesclubboekje met vragen en achtergrond. Bij Wieringa werkt dat goed, want zijn romans combineren verhaal met ideeën. Prijsindicaties voor leesgidsen en literaire hulpmiddelen (indicatie):
Gebruik deze hulpmiddelen slim. Lees eerst het boek zonder hulp.
Noteer wat je raakt of irriteert. Pak daarna de leeswijzer erbij. Zo voorkom je spoilers en blijf je eigenwaarde houden. Bij Wieringa is het fijn om na hoofdstukken even stil te staan.
- Leeswijzer bij een roman: €3–€8
- Verklarende woordenlijst literatuur: €5–€12
- Leesclubboekje met vragen: €2–€6
- Boek met essays over een auteur: €12–€20
- Online leesgids (digitaal, eenmalig): €2–€10
Vraag je af: waarom reist dit personage? Wat doet vaderschap met hem?
Wil je een leesclub starten? Kies een thema per bijeenkomst. Eén avond over reizen, één over vaderschap, één over geloof en vrijheid.
Zo blijft het levendig. Laat je bijvoorbeeld inspireren door de dromerige werelden van Haruki Murakami. Zorg verder voor een heldere agenda en een tijdslimiet van 75 minuten per thema.
Dat houdt de energie erin en voorkomt dat één persoon alles vertelt.
Praktische leestips: zo lees je Wieringa met meer plezier
Lees zijn boeken op een vaste plek en tijd. Vijfentwintig minuten per dag is genoeg om ritme te bouwen.
Leg je telefoon weg, zet een rustige playlist aan, en pak een potlood voor aantekeningen.
Geen ingewikkelde methodes, gewoon strepen onder mooie zinnen en een kort woord in de kantlijn. Gebruik een eenvoudig leesplan. Begin met Joe Speedboot voor de energie en het tempo.
Ga daarna naar De heilige Antonio voor de gevoelige thema’s. Sluit af met de tijdloze schrijfstijl van Ernest Hemingway in De tweede man voor het intieme vaderschap.
Plan 3–4 weken per boek. Schrijf na elk hoofdstuk drie zinnen op: wat zag je, wat voelde je, wat wil je nog weten? Combineer lezen met reizen in de breedste zin. Bezoek een bibliotheek, een boekhandel, een schrijversavond.
Of reis in gedachten door zijn boeken heen: zoek foto’s van de plekken die hij beschrijft.
Koop een kleine landkaart (€3–€8) en teken de route van de personen uit. Zo wordt lezen een actieve ervaring. Sluit af met een persoonlijke reflectie.
Schrijf een brief aan jezelf over wat vaderschap of reizen voor jou betekent. Geen lang essay, maar 150 woorden.
Leg die brief in het boek als bladwijzer. Bij een volgend leesmoment pak je hem er weer bij. Zo blijft het gesprek met het boek doorgaan.